نظر من در همان زمان، نه تحلیل کارشناسی
این یادداشت نظر من در خرداد ۱۴۰۰ است. متن کامل طرح را نخوانده بودم؛ فقط خبرهای منتشرشده از آن را. برای نظر دقیق باید متن طرح (و نسخه‌های بعدی آن) خوانده شود.
موافقت و نگرانی
معتقدم شبکه‌های اجتماعی و فضای مجازی نباید «ول» باشد و موافقم که یک نهاد مسئولیت مستقیم رخدادهای فضای مجازی ایران را به عهده بگیرد.
اما موارد خبری‌شده از طرح (واگذاری حکمرانی فضای مجازی به نیروهای مسلح، فیلترینگ گسترده‌ی سرویس‌های خارجی، کاهش پهنای باند آن‌ها، جرم‌انگاری استفاده‌ی سازمان‌ها از آن‌ها) اگر درست باشد، به نظرم دیگر شایسته‌ی نام «صیانت از کاربران» نیست؛ این نام برای زمانی بود که میان ما رودربایستی بود.
پرسش‌هایی که باید جواب بدهند
- هدف طرح چیست و شاخص موفقیت آن چه؟
- با ۶۰ میلیون کاربری که از سرویس خارجی استفاده می‌کنند چه می‌شود؟
- به‌جای فیلتر، آموزش و جایگزین داخلی چقدر جدی گرفته شده؟
مرتبط: انتخابات دموکراسی نیست.