«الم؛ أَحَسِبَ النَّاسُ أَن یُتْرَکُوا أَن یَقُولُوا آمَنَّا وَهُمْ لَا یُفْتَنُونَ؟» (عنکبوت، ۱ و ۲)
آهنگ «تصور کن» (سیاوش قمیشی) جهانی را توصیف می‌کند که «پول و نژاد و قدرت ارزش نیست»، بدون مرز و بدون جنگ، که «زندان در آن افسانه است» و سهم هر انسان از جهان برابر است. نمی‌دانم قمیشی منظورش دوران ظهور بود یا نه، ولی چیزی که توصیف می‌کند، به نظر من با مضمون دعاهای ماه رمضان («اللهم أغنِ کل فقیر، أشبع کل جائع…») و آنچه درباره‌ی دوران ظهور شنیده و خوانده‌ام نزدیک است. این برداشت شخصی من است و اعتبار علمی ندارد.
مرتبط: اللهم ادخل علی اهل القبور السرور.