نقل از کتاب
این برش را از پاتوق کتاب فردا برداشته بودم و حوصله‌ی تایپش نبود، پس رونوشت است. کتاب «توجیه المسائل کربلا (توجیه‌ها و بهانه‌هایی برای با حسین نبودن)» نام دارد و نویسنده‌اش را در دست ندارم؛ لینک کتاب.
در سال ۶۱ هجری، به قول نوشته‌ی من، عده‌ای به جای حضور در کربلا ترجیح دادند درس تفسیر یا کرسی مباحثات داشته باشند و دلیل عقلی و نقلی بیاورند که کار امام شرعاً غلط است.
برش کتاب (توجیه‌های یک دیپلمات به عباس بن علی):
«ما امروز در حرفه‌ی خودمان اصطلاحی داریم با عنوان “رایزنی دیپلماتیک”! من هر چه فکر می‌کنم با رایزنی‌های دیپلماتیک می‌شد جلوی این فاجعه را گرفت!… آیا ارزش نداشت برای جلوگیری از این هزینه‌ی گزاف، با طرف مقابل راه می‌آمدیم و این‌قدر روی موضع خودمان پافشاری نمی‌کردیم؟… لطفاً احساسی برخورد نکنید! بیایید کمی منطقی باشیم! یک طرف لشکر سی‌هزارنفری با پیشرفته‌ترین تجهیزات و یک طرف ۷۲ نفر. عقل چه حکم می‌کند؟ غیر از رایزنی و تعامل؟»
برداشت من: ادعای «منطقی باش» گاهی بهانه‌ای است برای بی‌عملی.
مرتبط: توضیح الرسائل کربلا ۱.