«حریف عشق تو بودم چو ماه نو بودی / کنون که ماه تمامی نظر دریغ مدار» — حافظ
«بهای روی تو بازار ماه و خور بشکست / چنان که معجز موسی طلسم جادو را» — سعدی
«برکه‌ای گفت به خود، ماه به من خیره شده‌ست / ماه خندید که من چشم به خود دوخته‌ام» — فاضل نظری
«تو ماه بودی و بوسیدنت، نمی‌دانی… / چه ساده داشت مرا هم بلند قد می‌کرد!» — کاظم بهمنی
«شب مهتاب همان به که ز اندوه بمیری / تو که با ماهرخی وعده‌ی دیدار نداری» — سیمین بهبهانی
«چارده شب به هوای تو هوایی شده‌ام / ماه زیبا شود آن لحظه که کامل باشد» — محمدصادق رحمانی
عکس ماه کامل را شب پیش از آن، که ماه در نزدیک‌ترین حالتش به زمین بود، با گوشی گرفته بودم.
مرتبط: افسانه‌ی پلنگ و ماه در شعر فارسی.