قَسَماً بِتُرْبِ نِعالِهِ فَمَحاجِری / أَبَداً بِغَیْرِ غُبارِهِ لا تُکْحَلُ (سوگند به خاک نعل او که چشمانم را هرگز جز با غبار قدمش سرمه نمی‌کشم.)

از «قصیده‌ی لامیه» ابن ابی‌الحدید معتزلی (متوفی ۶۵۶ ق) در مدح امیرالمؤمنین (ع). ترجمه برداشت من است.

شعرامام_علی