مالی وقفتُ علی القبورِ مُسلِّماً / قبرَ الحبیبِ فلم یَرُدَّ جوابی؟ أحبیبُ مالَکَ لا تَرُدُّ جوابَنا؟ / أنسیتَ بعدی خُلّةَ الأحبابِ؟ قال الحبیبُ وکیف لی بجوابِکُم / وأنا رهینُ جَنادِلٍ وترابِ أکلَ الترابُ مَحاسِنی فنسیتُکُم / وحُجِبتُ عن أهلی وعن أترابی فعلیکُمُ منّی السلامُ تقطّعت / منّی ومنکم خُلّةُ الأحبابِ
(ترجمه‌ی منتشرشده: «چه شده است که بر سر این مزارها می‌ایستم و به قبر محبوبم سلام می‌کنم اما پاسخم را نمی‌دهد؟… محبوبم گفت: چطور جواب شما را بدهم که اسیر سنگ‌ها و خاک‌ها هستم… از جانب من سلام بر شما، حلقه‌ی محبت میان دوستان گسسته…» ترجمه: فاطمه محبی)
نسبت
نسبت این شعر به امام علی (ع) و ارتباطش با حضرت فاطمه (س) را از منبع معتبری تأیید نکرده‌ام؛ در نوشته‌ی قدیمی‌ام به همین صورت «شعر منسوب» آمده بود.
مرتبط: متن‌های دینی.