۲۲ شهریور ۱۴۰۰ تصمیم گرفتم، به‌عنوان آخرین تلاش برای «تغییرِ ده قضا را» (تغییر حال)، دوباره به گلدان‌ها برسم. چند بسته بذر سفارش دادم و پس از چند روز همه را کاشتیم. به پیشنهاد اعضای خانه، کنار هر گلدان عکس بسته‌ی بذرش را هم گذاشتیم تا بتوانیم دقیق‌تر پیگیر باشیم کدام محصول رشد می‌کند. در گلدان بزرگ هم پیاز زعفران کاشتیم.
پس از حدود ۵۰ روز، زعفران‌ها درآمدند. بقیه‌ی بذرها جوانه نزدند و رهایشان کردیم.
درس
دو نکته: ۱) برای دنبال‌کردن پروژه‌های کوچک، «ثبت دیداری» (عکس بسته کنار گلدان) خوب کار می‌کند؛ ۲) همه‌چیز جوانه نمی‌زند، و این نباید باعث رهاکردن آنچه جوانه زده شود.
(نوشته‌ی اصلی بخش‌های دیگری هم داشت که بسیار شخصی بود و آن‌ها را در سایت نیاوردم.)