در گفتوگوهای جوانترها گاهی میشنوم «یکی باشد پایهی شیطنتها»؛ ولی بهنظرم باید گفت «یکی باشد پایهی بیحوصلگی، غم و ماتم هم»!
به عنوان توصیهای برادرانه: فانتزی به ازدواج نگاه نکنید. ازدواج تبکردن نصفشب بچه را هم دارد، عوضکردن پوشک را هم دارد، خرابی وسایل خانه و صدها چیز دیگر که معمولاً تنها گذراندنشان سخت است. و هیچ دختر یا پسری، کسی را که روزهای سختش کنارش بوده فراموش نمیکند.
(این برداشت شخصی من است و پژوهش نیست؛ برای دیدگاه تحلیلیتر، نگاه کنید به فیلسوفیدن در مورد ازدواج در عصر امروز (در سیستوفیا).)